Ağ ve SOC Akademisi

Aşama 3: Ağ güvenliği · Ders 3.6

Vekil sunucu, web filtresi, WAF, yük dengeleyici, TLS denetimi

İleri ve ters vekil sunucuyu, yük dengeleyiciyi, WAF'ı ve TLS denetimini birbirinden ayırabilir, her birinin neyi gördüğünü ve neyi bozduğunu açıklayabilir, proxy ve WAF günlüklerinde beacon, çalıştırılabilir dosya indirme ve engellenen kategori izlerini okuyabilirsiniz.

  • 65 dk
  • 30 soru
  • 5 antrenman

Bir kurumda web trafiği istemciden sunucuya doğrudan gitmez. Kullanıcı tarafında bir vekil sunucu (proxy) isteği onun adına yapar, kategorisine bakar, gerekirse engeller ve her isteği günlüğe yazar. Sunucu tarafında bir ters vekil, bir yük dengeleyici ve bir web uygulama güvenlik duvarı (WAF) gelen isteği karşılar, süzer ve arkadaki sunuculardan birine dağıtır. Bu ders bu cihazların her birinin ne yaptığını, HTTP isteğinin hangi kısmını gördüğünü, şifreli trafiği nasıl ve hangi bedelle açtığını ve bir SOC analistinin bunların günlüklerinde neyi aradığını anlatır. HTTP ve TLS'in kendisi, güvenlik duvarı ve IDS komşu derslerdedir.

Vekil sunucu: isteği başkası adına yapmak

Vekil sunucu (proxy), istemci ile sunucu arasında duran ve iki ayrı bağlantı kuran bir uygulamadır: istemci proxy'ye bağlanır, proxy de istemci adına hedef sunucuya bağlanır. RFC 9110 proxy'yi, istemcinin seçtiği ve isteği bir sonraki sunucuya ileten aracı olarak tanımlar. Proxy 7. katmanda çalışır: isteğin içindeki adresi, yöntemi ve başlıkları okur, çünkü isteği kendisi yeniden kurar.

Kullanıcıları internete çıkaran bu türe ileri vekil (forward proxy) denir. Kurumlar onu dört iş için kurar:

  • Denetim: Hangi siteye gidilebileceğine karar vermek (web filtresi).
  • Kimlik: Her isteği bir kullanıcı adına bağlamak. IP adresi yerine a.yilmaz yazan bir günlük, olay incelemesinde saatler kazandırır.
  • Önbellek (caching): Aynı nesneyi ikinci isteyene sunucuya gitmeden vermek. Trafiğin büyük kısmı şifreli olduğu için bugün payı küçüktür.
  • Kayıt: Her isteğin adresini, kullanıcısını, sonucunu ve boyutunu yazmak. Bir SOC için proxy günlüğü en zengin web kaydıdır.

İstemcinin proxy'yi kullanmasının iki yolu vardır. Açık proxy (explicit proxy) düzeninde istemci proxy'yi bilir: tarayıcıya ya da işletim sistemine proxy adresi ve portu yazılmıştır (Squid'in varsayılan portu 3128'dir, 8080 de çok yaygındır). Tarayıcı düz HTTP için isteği tam adresle gönderir: GET http://www.example.com/ HTTP/1.1. HTTPS için ise proxy'den bir tünel ister: CONNECT www.example.com:443 HTTP/1.1. Proxy hedefe TCP bağlantısını açar ve bundan sonra baytları okumadan taşır. Bu yüzden şifre açılmıyorsa proxy HTTPS'te yalnızca alan adını ve portu görür, adres yolunu göremez.

Saydam proxy (transparent proxy, intercept proxy) düzeninde istemci hiçbir şey bilmez. Ağ geçidi ya da güvenlik duvarı 80 ve 443 numaralı portlara giden trafiği yakalayıp proxy'ye yönlendirir. Ayar gerektirmemesi avantajdır; bedeli, proxy'nin kendini tanıtamamasıdır: istemci proxy ile konuştuğunu bilmediği için proxy kimlik doğrulaması isteyemez, kullanıcıyı başka bir yoldan (örneğin oturum açma kayıtlarından) bulmak gerekir.

Açık proxy'de kimlik HTTP'nin kendi yoluyla istenir: proxy 407 Proxy Authentication Required döndürür, tarayıcı Proxy-Authorization başlığıyla cevap verir. Etki alanındaki bilgisayarlarda bu, kullanıcıya bir şey sorulmadan Kerberos ya da NTLM ile olur.

Proxy ayarı istemciye nasıl ulaşır: PAC ve WPAD

Yüzlerce bilgisayara tek tek proxy yazmak yerine kurumlar bir PAC dosyası (proxy auto-config) yayımlar. PAC, içinde FindProxyForURL(url, host) adlı tek bir JavaScript işlevi bulunan bir dosyadır. Tarayıcı her istekten önce bu işlevi çağırır; işlev PROXY proxy.example.com:3128 ya da DIRECT gibi bir metin döndürür. Böylece iç adresler doğrudan, dış adresler proxy üzerinden gider ve proxy çökerse yedeğine geçilebilir.

Tarayıcının PAC dosyasının adresini kendiliğinden bulmasına WPAD (Web Proxy Auto-Discovery) denir. İstemci adresi DHCP'den (252 numaralı seçenek; standart olarak atanmamış, özel kullanıma ayrılmış aralıktadır) ya da DNS'te wpad adlı bir ana bilgisayarı arayarak öğrenir ve wpad.dat dosyasını indirir. WPAD hiçbir zaman RFC olmadı; süresi dolmuş bir taslak olarak kaldı ve uygulamalar arasında farklar vardır.

Güvenlik tarafını bilin: wpad adını yerel ağda kim cevaplarsa, istemcinin proxy'si o olur. Ad DNS'te bulunamayınca Windows'un eski ad çözme yöntemlerine (LLMNR, NBT-NS) düşmesi, aynı ağdaki bir saldırganın bu adı cevaplayıp trafiği kendi üzerinden geçirmesine yol açabilir; MITRE ATT&CK bu ad çözme zehirlemesini T1557.001 (Name Resolution Poisoning and SMB Relay) altında anlatır. Kullanılmayan WPAD'in kapatılması ya da adın DNS'te bilerek tanımlanması bu yüzden önerilir.

Windows'ta iki ayrı proxy ayarı vardır: tarayıcılar ve kullanıcı uygulamaları kullanıcının Internet Options ayarını (WinINet), hizmetler ve bazı sistem bileşenleri WinHTTP ayarını kullanır. İkincisini netsh winhttp show advproxy gösterir.

Web filtresi: kategori ve itibar

Web filtresi (web filter, URL filtering), proxy'nin isteğe izin verip vermeme kararıdır. Kural, adres adres yazılmaz; üreticinin sürekli güncellediği bir veritabanına dayanır.

  • Kategori: Her alan adı ve adres bir ya da birkaç kategoriye konmuştur: haber, iş, sosyal medya, kumar, oyun, yetişkin, kötü amaçlı yazılım, kimlik avı (phishing), komuta kontrol, yeni kaydedilmiş alan adı, sınıflandırılmamış. Politika kategori üzerinden yazılır: 'kumar ve kötü amaçlı engelle, sosyal medyaya izin ver ama kaydet'.
  • İtibar (reputation): Bir adrese ya da IP'ye verilen risk puanıdır: ne zamandır var, hangi tehdit istihbaratı kaynaklarında geçiyor, barındırdığı dosyalar ne. Kategorisi henüz belli olmayan yeni bir alan adı itibarıyla yakalanabilir.

Filtrenin sonucu bir eylemdir (action): izin ver, engelle, uyar (kullanıcı bir sayfayı onaylayıp devam eder) ya da yalnızca kaydet. Engellenen istekte proxy kullanıcıya kendi engelleme sayfasını gösterir; istek hedef sunucuya hiç gitmez.

Filtre dosya türüne de bakabilir: çalıştırılabilir dosyaları (.exe, .msi, .dll) yalnızca belirli kategorilerden indirtmek ya da önce bir korumalı alanda (sandbox) çalıştırmak yaygındır. Şifreli trafikte bunlar ancak proxy şifreyi açıyorsa çalışır; açmıyorsa karar yalnızca alan adıyla verilir.

Ters vekil ve yük dengeleyici

Ters vekil (reverse proxy) aynı işi öbür yönde yapar: kullanıcıların değil, sunucuların önünde durur. İnternetten gelen istemci ters vekile bağlandığını bilmez, onu sitenin kendisi sanır. Ters vekil isteği arkadaki uygulama sunucusuna iletir, cevabı alıp istemciye döndürür. RFC 9110 bu role ağ geçidi (gateway) de der. Kazanılanlar: sunucular internete açılmaz, TLS tek yerde sonlanır (TLS offload), statik içerik önbellekten verilir, saldırılar tek noktada süzülür.

Arkada birden fazla aynı sunucu varsa ters vekilin dağıtım işine yük dengeleme (load balancing) denir. Yük dengeleyici (load balancer) gelen bağlantıları bir sunucu havuzuna (server pool) dağıtır; amaç hem kapasite hem de bir sunucu düştüğünde hizmetin sürmesidir.

İki tür yük dengeleyici vardır ve sınavlar farkı sorar:

  • Katman 4 yük dengeleyici: Yalnızca IP adresine ve TCP ya da UDP portuna bakar. İsteğin içini görmez; hızlıdır ve her protokolle çalışır, ama URL'ye ya da çereze göre karar veremez.
  • Katman 7 yük dengeleyici: HTTP isteğini okur. /api ile başlayan adresleri bir havuza, resimleri başka bir havuza gönderebilir, çereze göre kullanıcıyı aynı sunucuda tutabilir, başlık ekleyebilir. HTTPS'te bunu yapabilmesi için TLS'i kendisinin sonlandırması gerekir.

Dağıtım bir algoritmaya göre yapılır: round robin sunucuları sırayla (ağırlıklı türünde güçlü sunucuya daha çok) kullanır; en az bağlantı (least connections) yeni bağlantıyı o an en az açık bağlantısı olan sunucuya verir; hash yöntemleri kaynak IP'den ya da adresten bir değer hesaplar, aynı girdi hep aynı sunucuya gider.

Dengeleyici ölü sunucuya trafik göndermemek için sağlık denetimi (health check) yapar: sunucunun portuna bağlanır (katman 4) ya da /health gibi bir adresi isteyip 200 bekler (katman 7). HAProxy varsayılanları: denetim arası 2000 ms (inter), art arda 3 başarısızlıkta sunucu düşer (fall), art arda 2 başarıda geri alınır (rise).

Kalıcılık ve sunucunun gördüğü adres

Pek çok web uygulaması oturum bilgisini (sepet, giriş durumu) sunucunun belleğinde tutar. Kullanıcının ikinci isteği başka sunucuya giderse oturumu kaybolur. Bunu önlemek için yük dengeleyici aynı kullanıcıyı oturum boyunca aynı sunucuya gönderir; buna kalıcılık (persistence), yapışkan oturum (sticky session) ya da oturum yakınlığı (session affinity) denir.

  • Kaynak IP'ye göre: Kolaydır ama tek bir NAT adresinin arkasındaki bütün bir şirket aynı sunucuya yığılır; mobil kullanıcının IP adresi değişince de oturum kopar.
  • Çereze göre: Katman 7 dengeleyici cevaba hangi sunucuyu seçtiğini söyleyen bir çerez ekler (HAProxy'de cookie SERVERID insert); sonraki isteklerde çereze bakar. Daha isabetlidir ama TLS'in dengeleyicide sonlanmasını gerektirir.

Katman 7 yük dengeleyici ya da ters vekil, istemcinin TCP bağlantısını kendisi sonlandırır ve sunucuya kendi adresinden yeni bir bağlantı açar. Bu yüzden arka uçtaki web sunucusunun günlüğünde bütün istekler dengeleyicinin iç adresinden gelmiş görünür. Gerçek istemci adresi bir HTTP başlığıyla taşınır: yaygın ama standart olmayan X-Forwarded-For (X-Forwarded-For: 203.0.113.45) ya da RFC 7239'un standart Forwarded başlığı (Forwarded: for=203.0.113.45;proto=https). HAProxy'de bu başlığı option forwardfor ekler.

Bu başlığa körü körüne güvenmeyin. İstemci isteği gönderirken kendi X-Forwarded-For başlığını uydurabilir; her proxy listeye kendi gördüğü adresi sona ekler. Güvenilecek değer, sizin kendi dengeleyicinizin eklediği, yani en sağdaki değerdir; soldaki değerler istemcinin beyanıdır. Kimlik doğrulama denemelerini IP'ye göre sınırlayan bir uygulama en soldaki değere bakıyorsa saldırgan her denemede başka bir adres yazarak sınırı aşar.

Aynı istek iki noktada: dengeleyiciden önce ve sonra
İstemci (203.0.113.45) -> dengeleyici (198.51.100.10:443)
  GET /sepet HTTP/1.1
  Host: shop.example.com

Dengeleyici (10.0.5.10) -> web2 (10.0.5.22:8080)
  GET /sepet HTTP/1.1
  Host: shop.example.com
  X-Forwarded-For: 203.0.113.45
  X-Forwarded-Proto: https

web2 erişim günlüğü:
  10.0.5.10 - - [17/Nov/2026:09:12:44 +0300] "GET /sepet HTTP/1.1" 200 5120 "-" "Mozilla/5.0"

WAF ve TLS denetimi

Web uygulama güvenlik duvarı (WAF, web application firewall), bir web uygulamasının önünde HTTP isteklerini içerikleriyle inceleyen bir ters vekildir (ya da onun bir modülüdür). Klasik güvenlik duvarı 443'e izin verdiğinde iş biter; WAF o portun içinden geçen isteğin yöntemine, adresine, parametrelerine, başlıklarına, çerezlerine ve gövdesine bakar ve SQL enjeksiyonu, siteler arası betik çalıştırma (XSS, cross-site scripting), dizin geçişi (path traversal) gibi kalıpları arar.

WAF'ların en yaygın kural takımı açık kaynak OWASP Core Rule Set (CRS)'tir; ModSecurity ve Coraza gibi motorlarla çalışır. CRS bilinen saldırı kalıplarını arar, yani negatif güvenlik modeli (negative security model) uygular: kötü olanı tanımlar, gerisine izin verir. Pozitif güvenlik modeli (positive security model) tersidir: uygulamanın kabul ettiği her şeyi (hangi adresler, hangi parametreler, hangi türde ve uzunlukta değerler) tanımlar ve dışındakini reddeder. Pozitif model bilinmeyen saldırılara karşı güçlüdür ama uygulama her değiştiğinde yeniden yazılmalıdır.

WAF iki modda çalışır: algılama modu (detection mode) eşleşmeleri yalnızca günlüğe yazar, engelleme modu (blocking, prevention mode) isteği reddeder (genellikle 403 ile). Yeni bir WAF önce algılama modunda çalıştırılır, çünkü her WAF yanlış pozitif (false positive) üretir: meşru bir istek saldırıya benzer. SQL yazan bir raporlama aracı ya da kod paylaşan bir forum, SQL enjeksiyonu kurallarına takılır. Çözüm kuralı tümden kapatmak değil, o kuralı yalnızca o adres ve o parametre için devre dışı bırakan dar bir istisna yazmaktır.

TLS denetimi (TLS inspection, SSL inspection), proxy'nin şifreli trafiği açıp okumasıdır. İleri proxy bunu şöyle yapar: istemci CONNECT ile bank.example.com'a bağlanmak istediğinde proxy sunucuyla kendi TLS oturumunu kurar ve sunucunun sertifikasını kendisi doğrular. İstemciye ise o anda ürettiği, bank.example.com adını taşıyan ve kendi sertifika yetkilisinin (CA) imzaladığı bir sertifika sunar. Kurum bu CA'nın kök sertifikasını bütün kurum bilgisayarlarının güvenilen kök deposuna (örneğin grup ilkesiyle) önceden yüklediği için tarayıcı uyarı vermez. Ortada iki ayrı TLS oturumu vardır ve proxy aradaki düz metni görür. Bu, yapısı bakımından bir ortadaki adam (man-in-the-middle) düzenidir; farkı, bilerek ve kurumun yetkisiyle kurulmasıdır.

TLS denetiminin bedeli vardır. Sertifika sabitleme (certificate pinning) kullanan uygulamalar yalnızca bekledikleri sertifikayı ya da anahtarı kabul ettiği için çalışmaz; istemci sertifikasıyla kimlik doğrulayan (mutual TLS) bağlantılar kopar; istemci sunucuyu artık kendisi doğrulayamaz, proxy'nin doğrulamasına güvenir. Bu yüzden bankacılık, sağlık ve bazen kamu hizmeti kategorileri genellikle muaf tutulur: hem bozulma riski hem de çalışanın en mahrem verisinin okunması söz konusudur. Hukuki ve etik yönü de vardır: KVKK sağlık verisini özel nitelikli kişisel veri sayar ve veri sorumlusuna, kişileri işlemeden önce bilgilendirme (aydınlatma) yükümlülüğü getirir. İyi uygulama olarak amaç ve kapsam yazılı bir politikada tanımlanır, açılan veriye ve günlüklere erişim sınırlanır. Ayrıntısı hukukçunun işidir; analistin bilmesi gereken, bunun teknik değil kurumsal bir karar olduğudur.

CDN ve SOC için kısa bakış

İçerik dağıtım ağı (CDN, content delivery network), dünyaya dağılmış ters vekillerden oluşur. Ziyaretçi en yakın uç sunucuya bağlanır, statik içerik oradan verilir, kalan istekler sitenin asıl sunucusuna (origin) iletilir. CDN büyük hizmet engelleme saldırılarını emer ve çoğu zaman WAF hizmeti de verir. Asıl sunucu bütün istekleri CDN'in adreslerinden alır; ziyaretçinin adresi bir başlıkla gelir.

Buradan önemli bir kural çıkar: asıl sunucu yalnızca CDN'in adres aralıklarından gelen bağlantıları kabul etmelidir. Aksi halde asıl sunucunun IP adresini bulan bir saldırgan CDN'i ve onun WAF'ını atlayıp doğrudan sunucuya gider.

SOC analisti açısından bu cihazların hepsi birer günlük kaynağıdır. Proxy günlüğü her web isteği için zaman, kullanıcı, kaynak IP, yöntem, URL ya da alan adı, kategori, eylem, durum kodu, bayt, içerik türü ve kullanıcı aracısını (user agent) verir. WAF günlüğü hangi kuralın (kural kimliği, rule id) isteğin hangi kısmında neyle eşleştiğini ve ne yapıldığını verir. Yük dengeleyici günlüğü gerçek istemci adresini ve cevap veren sunucuyu verir.

Akılda kalsın

  • İleri vekil (forward proxy) kullanıcıların önünde durup internete onlar adına çıkar; ters vekil (reverse proxy) sunucuların önünde durup gelen istekleri onlar adına karşılar. Açık proxy'de istemci ayarlıdır ve HTTPS için CONNECT ile tünel ister; saydam proxy'de trafik ağda yakalanır ve proxy kimlik doğrulaması (407) yapılamaz.
  • Katman 4 yük dengeleyici IP ve porta, katman 7 olanı HTTP isteğine bakar; HAProxy varsayılanları inter 2000 ms, fall 3, rise 2. Arkadaki sunucu dengeleyicinin adresini görür; gerçek adres X-Forwarded-For ya da Forwarded başlığındadır ve yalnızca kendi dengeleyicinizin eklediği en sağdaki değere güvenilir.
  • WAF isteğin parametrelerini, başlıklarını, çerezlerini ve gövdesini inceler. OWASP CRS negatif modeldir: CRITICAL 5 puan, varsayılan eşik 5, paranoya düzeyi 1. Önce algılama modunda çalıştırılır; yanlış pozitifler dar istisnalarla giderilir.
  • TLS denetiminde proxy iki ayrı TLS oturumu kurar ve istemciye kendi CA'sının imzaladığı sertifikayı sunar; bu yalnızca o CA istemcilere güvenilir kök olarak yüklendiği için çalışır. Sertifika sabitlemeyi ve karşılıklı TLS'i bozar; bankacılık ve sağlık genellikle muaf tutulur, çalışanlar önceden bilgilendirilir.
  • Proxy günlüğü en zengin web kaydıdır (kullanıcı, URL, kategori, eylem, bayt, içerik türü). Beacon düzenli aralıklı ve benzer boyutlu küçük isteklerdir; şüpheli indirme çalıştırılabilir içerik türü ve yeni ya da sınıflandırılmamış kaynaktır; engellenen kategori TCP_DENIED/403 ve HIER_NONE ile görünür.

Terimler

TürkçeEnglishAnlamı
Vekil sunucuProxy serverİstemci ile sunucu arasında iki ayrı bağlantı kurup isteği istemci adına yapan 7. katman aracısı.
İleri vekilForward proxyKurum kullanıcılarının önünde durup onların internete çıkışını denetleyen ve kaydeden proxy.
Ters vekilReverse proxySunucuların önünde durup internetten gelen istekleri karşılayan ve arkadaki sunucuya ileten proxy.
Açık proxyExplicit proxyİstemcide adresi ve portu ayarlı olan, istemcinin bilerek konuştuğu proxy.
Saydam proxyTransparent (intercept) proxyTrafiği ağda yakalayan, istemcide ayar gerektirmeyen ve istemcinin farkında olmadığı proxy.
Proxy otomatik yapılandırma dosyasıPAC (proxy auto-config)FindProxyForURL işleviyle her adres için hangi proxy'nin kullanılacağını söyleyen JavaScript dosyası.
Proxy otomatik keşfiWPAD (Web Proxy Auto-Discovery)İstemcinin PAC dosyasının yerini DHCP ya da DNS üzerinden kendiliğinden bulması.
Web filtresiWeb filter, URL filteringİsteklere adresin kategorisine ve itibarına göre izin veren ya da onları engelleyen proxy işlevi.
Yük dengeleyiciLoad balancerGelen bağlantıları bir sunucu havuzuna dağıtan ve ölü sunucuyu havuzdan çıkaran cihaz.
Sağlık denetimiHealth checkYük dengeleyicinin sunucunun cevap verip vermediğini düzenli aralıklarla sınaması.
En az bağlantıLeast connectionsYeni bağlantıyı o an en az açık bağlantısı olan sunucuya veren dağıtım algoritması.
Kalıcılık, yapışkan oturumPersistence, sticky sessionBir kullanıcının isteklerinin oturum boyunca aynı sunucuya gönderilmesi.
X-Forwarded-ForX-Forwarded-For (XFF)Proxy ve dengeleyicilerin istemcinin adresini arka uca taşıdığı yaygın, standart olmayan HTTP başlığı; standart karşılığı RFC 7239 Forwarded.
Web uygulama güvenlik duvarıWAF (web application firewall)HTTP isteklerini içerikleriyle inceleyip saldırı kalıplarını kaydeden ya da engelleyen ters vekil.
Negatif güvenlik modeliNegative security modelBilinen kötü kalıpları tanımlayıp gerisine izin veren yaklaşım; OWASP CRS böyledir.
Pozitif güvenlik modeliPositive security modelİzin verilen istekleri tanımlayıp dışındaki her şeyi reddeden yaklaşım.
Anomali puanıAnomaly scoreCRS'te her kural eşleşmesinin önem derecesine göre isteğe eklediği ve eşikle karşılaştırılan toplam puan.
Yanlış pozitifFalse positiveMeşru bir isteğin saldırı sanılıp kaydedilmesi ya da engellenmesi.
TLS denetimiTLS (SSL) inspectionProxy'nin kendi CA'sıyla sertifika üretip şifreli trafiği iki oturuma bölerek açması.
Sertifika sabitlemeCertificate pinningUygulamanın yalnızca önceden bildiği sertifikayı ya da anahtarı kabul etmesi; TLS denetimini çalışmaz hale getirir.
İçerik dağıtım ağıCDN (content delivery network)Bir sitenin önünde dünyaya dağılmış ters vekillerden oluşan, önbellek ve koruma sağlayan ağ.
İşaretBeaconZararlı yazılımın komuta kontrol sunucusuna düzenli aralıklarla yaptığı yoklama bağlantısı.

Kaynaklar ve sınav konuları

  • CompTIA Network+ N10-009, 1.2 Compare and contrast networking appliances, applications, and functions: load balancer, proxy, content delivery network (CDN)
  • CompTIA Network+ N10-009, 4.3 Given a scenario, apply network security features, defense techniques, and solutions: Uniform Resource Locator (URL) filtering, content filtering
  • CompTIA Security+ SY0-801 (taslak hedefler), 3.2 Given a scenario, manage the security architecture to best protect the infrastructure: device placement; 3.4 resilience and recovery: load balancing
  • CompTIA Security+ SY0-801 (taslak hedefler), 4.1 Given a scenario, apply mitigating controls, techniques, and solutions to secure the environment: firewalls (web application firewall (WAF), Layer 4/Layer 7), content filter (agent-based, centralized proxy)
  • CompTIA CySA+ CS0-004, 1.2 Given a scenario, analyze indicators of potential malicious activity: network-related indicators, anomalous activity (proxy ve WAF günlüklerinde beacon, şüpheli indirme, engellenen istek)
  • Cisco CCNA 200-301 (v1.1): proxy, WAF ve yük dengeleyici için ayrı bir madde yoktur; 1.1 Explain the role and function of network components hedefinin ön bilgisidir

Bu dersteki bilgiler şu asıl kaynaklarla denetlendi: